berivan

döşümüze ölüm basmış kardeşler karanlık da yağar canlar üstüne zincir sesleriyle sızlar bilekler gülerken bildiğim ağlar üstüne

kucakta kucakta kalmış ölüler doğmadan gidenler haykıran gözler karanlıkta kana bulanan yüzler gözler göçtü parelendi yürekler

dağlara çıkam dedim dosta ulaşam dedim dost ben senin derdinden dağlara mekan dedim