kalabalık yalnızlıklar

Tan yelinde bırakıp öbürlerini Gözleriyle geceye ışık tuttular Hırçın yüreklerinde ateşler yakıp Dağı, rüzgarları nasıl vurdular Coşkun bir nehir Kanıyor içime Süngüye tutulmuş Akıyor önüme Bir derin soluk yankı oluyor Kaç mevsim soldu Sesin gitmiyor Bak gülüşlerin iklim kokuyor Mayın döşediler yollarına Ufuksuz gecede kan izleri Kan düştü anamın gözyaşına Yangınlar içinde kaldı ölüm Asi bir mavi ölüme soyunur Çığlık çığlığa bir yaşam doğurur Üşür bedenim Çiğ düşer alevler üstüne Gelişin bir tarih Susuşun ihanet