kalbimin dili

Düşersem birgün boylu boyunca

Ürkmezsen eğer savaş çığlığı cesedime

Eğilip üzerime öp beni..

Suya hasret çorak toprak gibi

Beşiğe uzanan anne şefkati ile

İkona değen inanç eli gibi

Toprağa inen yağmur damlası özlemi ile;

Yar gibi..

Say ki Roman çocuğuyum

Anasının sırtında yamalı bohça gibi

Yarısı çıplak gezgin ve sürgün.

Elinde çöplükten yeni toplanmış

Bir parça ekmek, eli yüzü kir içinde

Temizlik bilmez suya sevdalı kalbimde

Bir boşluk..

Say ki sömürge çocuğuyum

Büyük bir bozkır içinde

Çıplak ayaklı ben

Biraz buruk, biraz küskün

Asi biraz ve yine bir boşluk kalbimde..

Say ki nice nice yalnızlığım

Kucaklamaya muhtacım

Eğil üzerime ve öp beni..

Gül kokmasada bedenim

Kürdistan'ın boş yıkık

Yanık kül kokan

Çocukların ayak izlerinden uzak köyler gibi,

Unutulmuşsam savaş sayfasında

Beyaz ipekler içinde değilsemde

Doğanın çıplaklığında ve yalınlığında

Düşmüşsem örneğin

Hemde savaşta

Bedenimden sana

Kalbim, fikrim

Bahar yaprağı fiziğim kalsada

veya

Bir parça yüzüm..

Ürkmezsen eğer

Eğil ve öp beni

Ama ağlama..

Silahını silahıma çat

Yumruğun yumruğumda sıkılı kalsın

Gözümde ki ışıltıyı yolun bil

Edebi rahatlığım zafer umudun olsun.

Meşeden bir yaprak düştü dersin

Alır eline koklarsın

Sızlar kalbin belki

O kadarda olsun be yoldaşım!

Unutma ki;

Mesih çağının değil

Uzay çağının Gerillasıyız

Ne Spartaküs bizim gibi yaşadı

Ne de Che bizim gibi savaştı.

Bedenlerimiz bedel olacak elbet

Bulutsuz, masmavi göğün müjdesi için

Olsun be yoldaşım!

Güneşin zaptı yakın değil

Güneşi zaptettik artık

Şafak bizim artık

Türkümüz uzun uzun çalıyor

Dağlar halaya durmuş

Çocuklarımız deli rüzgar gibi

Bak;

Köylerden horoz sesi bile geliyor

Ve bayrağımız bulutlara rengini vermiş

Gökkuşağı değil Kürdistan'ı çevreleyen

Adı Yeni Yaşam bunun

Özgürlük senin olsun be yoldaşım!

-Atakan Mahir