ne de beter severim bu dağları

ne de beter severim bu dağları

Silahlarımız da namus adımız,vahşi baki güzelliğini

Ana rahmi’dir bize bu dağlar

Sallnırken ,Türk’ün

Arap,ın , Rum,un korucusu tepemizde

Bu sevdanın orta yerine düştük

O çocuk ellerim yok artık

Ellerim iki volkan

Silahımın namlusunda , ipek saçlarım

Îlmi hain çiyan duşmanim

Bak işte gördüğün gibi

Savaştıkça güzelleşiyor kadın

Yok yok sen demesende ben bilirim

Anlatmadı kalemin sana kavgamı

Gelsinde abidin çizsin bû kavgamın resmini

Can bir, dava bir, yol bir, yoldaş bir

Ve ölümune yürüyeceğime söz verirken

Bu yolda şiyarına haykırıyorum

Devrim fırtınalı kişilik ister..